Home is where the heart is.

‘Wat is er met jou aan de hand’ zegt hij lijzig.

‘Dat wil je niet weten’, zeg ik, maar dan begin ik te praten en vertel ik hem het hele verhaal, dat eindigt met: ‘En het erge is, ik blijf maar aan haar denken. Ik dacht dat ik over haar heen was, maar het komt allemaal weer boven’.

Hij zegt: ‘Over een halfjaartje voel je je vast stukken beter’.

‘Het duurt al twee jaar’ antwoord ik beschaamd.

‘Dan kan dat half jaartje extra er ook nog wel bij. Doe er steeds een halfjaartje bij, totdat het over is. Dat kost nu eenmaal tijd’.

Ik adem vervaarlijk door mijn neus uit, alsof ik een stier ben.

Hij gaat verder: ‘Melis, luister. Op een dag zul je op deze fase van je leven terugkijken alsof het een mooie rouwperiode was. Dan zul je zien dat je in de rouw was en dat je een gebroken hart had, maar dat je leven aan het veranderen was en dat je je daarvoor op de beste plek ter wereld bevond. Omringd door zoveel mensen die wel van je houden. Geniet er van, het komt allemaal wel goed.’

‘Maar ik hield echt van haar’.

‘Nou en? Oke je was verliefd op iemand. Snap je dan niet wat er gebeurde? Die vrouw heeft je tot het diepste van je ziel geraakt. Je had geen idee dat je zo diep geraakt kon worden. Je had geen schijn van kans kind. Maar de liefde die je voelde, dat was nog maar het begin. Een voorproefje. Gewoon een beetje goedkope mensenliefde, da’s alles. Wacht maar tot je ziet hoeveel intenser dan dat je kunt liefhebben. Jemig Melis, je hebt het in je om ooit van de hele wereld te houden. Zo zit jij nou eenmaal in elkaar, met je grote bek en dat kleine hartje, maar de mensen die je kennen weten wel beter. Je bent een lot uit de loterij, zit niet zo te piekeren over haar.

‘Ik denk dat ik er zo’n moeite mee heb omdat ik dacht dat ze mijn soulmate was’.

‘Dat was ze waarschijnlijk ook. Jouw probleem is dat je niet begrijpt wat dat woord inhoudt. Mensen denken dat een soulmate iemand is die hun  als gegoten zit, en dat is wat iedereen wil. Maar een ware soulmate is een spiegel, degenie die je alles laat zien wat je ontwikkeling belemmert, degene die je op jezelf opmerkzaam maakt zodat je je leven kunt veranderen. Een ware soulmate is waarschijnlijk de belangrijkste persoon die je ooit zult ontmoeten, want hij of zij verslecht je verdedigingslinies en helpt je met een ruk uit de droom. Maar voor altijd bij je soulmate blijven? Alsjeblieft niet zeg, veel te pijnlijk. Ze verschijnen alleen in je leven om een andere laag van jezelf te onthullen, en vervolgens verdwijnen ze weer. En das maar goed ook. Jouw probleem is dat je haar niet los kunt laten Het is voorbij Melis. Zij was er om je wakker te schudden, je los te weken uit dat leven dat je voorheen had, en om je ego een dreun te geven en je hart open te breken zodat er wat nieuw licht bij kon, je zo wanhopig en stuurloos te maken dat je je leven wel moest veranderen, je aan je nieuwe leven open te stellen en vervolgens er vandoor te gaan. Dat was haar taak Melis, en daar heeft ze zich goed aan vastgehouden, maar ze is weg en het is nu voorbij. Alleen kun jij maar niet accepteren dat die relatie geen lang leven beschoren was. Je bent net een hond die bij het vuilnis zit meid, je blijft maar zitten likken aan dat lege blikje, om te kijken of er nog meer uit kunt halen. En als je niet uitkijkt blijft dat blikje straks aan je snoet vastzitten en gaat het je leven heel moeilijk maken.’

‘Maar ik hou van haar…’

‘Dan hou je maar van haar.’

‘Maar ik mis haar…’

‘Dan mis je haar maar. Stuur haar elke keer als je aan haar denkt een beetje liefde en licht, en dank er verder niet over na. Je bent gewoon bang om de laatste restjes lost te laten, omdat je dan echt alleen bent. En jij Melissa, bent stiekem doodsbang om alleen te zijn. Omdat je het gevoel hebt dat iedereen je in de steek laat, je familie, je soulmate. Maar een ding moet je begrijpen, als zij in je leven wilde zijn dan was ze er al lang geweest. Je kunt wel piekeren over het verleden of over de toekomst, maar het draait allemaal alleen maar om het nu. En nu is ze er niet. Dus laat het los, en ik beloof je er zal iets anders komen dat die ruimte op zal vullen. Je bent niet alleen, kijk om je heen. Je kan ze uitkiezen, dat weet je zelf ook. Je durft alleen niet, omdat je weet dat het dan echt voorgoed over is. Laat het los. Laat haar los. Ze is er niet. En eigenlijk wil je dat ook niet meer.’

Het zonnetje verwarmt haar gezicht, en de bruine gloed door haar strakke contouren stralen. Het is een eeuwige strijd in haar hoofd wat haar geluk in de weg zit. Ze vraagt zich af hoe het komt. Ze had toch succes in het leven. Ze stond op het punt een huis te kopen, een baan waar meer moed bij nodig is dan een gemiddeld mens bezit over heeft, een sociale kring waarbij velen jaloers op zouden zijn. Ze had lief, heel veel lief, en het geluk lag overal voor het oprapen. Ze wilt dit niet laten afpakken, niet nu alles eindelijk klopt in haar hoofd en in haar hart. Ze wilt zich niet het zwarte schaap voelen, waarbij intresses en gevoelens genegeerd worden. Ze wilt de vrouw van haar leven meenemen, laten zien, pronken met alles waar ze trots op is. Ze wilt niet alleen achterblijven, maar de afstand groeit met de dag. Woorden die uitgesproken zijn, kunnen niet vergeten worden. De woorden staan tussen hen in. Ze wordt voor de zoveelste keer teleurgesteld. Niet door de liefde, maar door een zogenaamde onbreekbare familie liefde. Ze snapt het niet meer, maar iedereen loopt hoe dan ook van haar weg.

Ze staat op, klaar om te genieten van de dag. Sterk als ze is, met een gebroken hart van liefde en nu ook van familie. Ze heeft haar niet nodig. En ze heeft hen ook niet nodig. Ze kan alles alleen.

Ik keek haar stiekem aan en bedacht: “het is goed zo. Geen liefde, geen spijt. Gewoon goed. We leven in twee verschillende werelden, wetend dat we nooit meer in elkaar wereld zullen passen”. - Het is goed zo, zo draait de wereld immers door.

Noem me dom, stom of blind. Er is geen weg meer terug. Een doorgebloeid verlangen wakkert langzaam aan in mijn hart. Ontkennen heeft geen zin, het is al veel te laat. De afstand haalt de tijd weer langzaam in. Zoiets kostbaars, op de tast. Wat is een dichter zonder een gedicht, of een lied zonder melodie. Wat is een boek zonder verhaal, of de dag zonder nacht. Wat is de realiteit zonder droom, of het licht zonder het donker en het leven zonder de dood.. Wat is liefde, zonder perspectief.